عفونت ادراری شامل عفونت اجزای مختلف ادراری (شامل کلیه ها، مثانه، پیشابراه، پروستات) می باشد.
عفونت های ادراری از جمله عفونت های رایج و آزار دهنده انسان است.
خوشبختانه بیشتر این عفونت ها به سادگی به درمان آنتی بیوتیک پاسخ می دهند.
بیشتر میکرب های ایجاد کننده عفونت های ادراری بصورت بالارونده از پیشابراه وارد می شوند و با توجه به کوتاه بودن مجرای ادراری در خانم ها این عفونت ها در زنان شایعتر است.
وجود سنگ در دستگاه ادراری یا سوند شانس ابتلا به عفونت ادراری را بالا می برد.

عفونت مثانه (سیستیت) بیماری رایجی در خانم های جوان است ولی در مردان هم ایجاد می شود.عمده شکایت های بیماران شامل سوزش و تکرر ادرار،احساس درد و ناراحتی در زیر شکم(روی مثانه)،احساس احتباس ادراری(ماندن ادرار در مثانه بعد از ادرار کردن) و وجود خون در ادرار است.در عفونت مثانه معمولا تب و درد ناحیه کلیه اتفاق نمی افتد و ایجاد تب و لرز و تهوع و درد روی محل کلیه ها معمولا به معنی پیشرفت بیماری است.

در عفونت کلیه ها (پیلونفریت) معمولا علائم ذکر شده در عفونت مثانه بعلاوه تب و تهوع و درد پهلوها در محل کلیه دیده می شود.این بیماران معمولا برای درمان نیازمند بستری می شوند.این امکان وجود دارد که بدنبال عفونت کلیه آبسه در کلیه ایجاد شود و بیمار نیازمند جراحی برای تخلیه آبسه شود.همچنین در صورت وجود بیماری زمینه ای مانند دیابت و هر نوع نقص ایمنی عفونت کلیه می تواند به مراحل خطرناک و حتی کشنده وارد شود.

عفونت پروستات (پروستاتیت) می تواند بسته به طول زمان علائم به دو دسته حاد و مزمن تقسیم شود.در بیمار دچار عفونت حاد پروستات علامت ها و شکایت ها شامل سوزش و تکرر ادرار،تب و لرز،درد لگنی و احتباس ادراری است.در بیمار دچار عفونت مزمن ادراری علائم ملایم تر ولی طولانی تر از عفونت حاد است و در این آقایان امکان عفونت های عود کننده مثانه وجود دارد.

برای شروع درمان در بیماران دچار عفونت های ادراری در خانم های جوان که بار اول دچار سیستیت ساده شده است نیازمند آزمایش و تصویر برداری نیستیم و درمان کوتاه مدت ۳ تا ۵ روزه را شروع می کنیم ولی در سایر موارد نیازمند انجام آزمایش ادرار و بسته به مورد انجام سونوگرافی و سی تی اسکن و … هستیم و بسته به نتایج در مورد درمان بستری یا سرپایی و نوع درمان تصمیم گرفته می شود.